ارزیابی کیفیت انگور خشک شده به دو روش سنتی در دوره انبارمانی

در شهرستان ابهر تولید کشمش به روش سنتی و با استفاده از دو بستر گونی و خاک فشرده انجام می شود. هدف این مطالعه ارزیابی کیفیت انگور خشک شده به این دو روش طی دوره انبارمانی بود. بدین منظور، بافت نمونه ها با استفاده از آزمون های فشار دستگاه (اینسترون) و رنگ نمونه ها با روش پردازش تصویر ارزیابی گردید. همچنین نظر ارزیاب های خبره برای بررسی حسی محصول ملاک عمل قرار گرفت. نتایج نشان داد که با گذشت پنج ماه انبارمانی سفتی بافت کشمش در هر دو روش افزایش یافت اگرچه این افزایش در بارگاه گونی از نظر آماری معنی دار بود. روشنایی کشمش طی دوره نگهداری کاهش و میزان قرمزی آن افزایش یافت. نسبت زردی به قرمزی نیز در هر دو تیمار افزایش نشان داد و رابطه معنی داری بین مدت زمان نگهداری با روشنایی و قرمزی کشمش مشاهده گردید. ارزیابی حسی نیز کاهش مشتری پسندی را در هر دو روش تایید کرد. به طور کلی اگرچه هر دو روش با گذشت زمان با کاهش کیفیت همراه بودند، اما نمونه های خشک شده در بارگاه گونی از کیفیت بهتری نسبت به بارگاه خاک فشرده برخوردار بودند.

کلیدواژه ها:

کشمش تیزابی ، بارگاه ، سنتی ، بافت ، رنگ ، ارزیابی حسی