بررسی تاثیر تنش خشکی بر فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانت در ژنوتیپ های مختلف گندم نان

تنش خشکی از مهم ترین تهدیدات جهانی بوده که تاثیر قابل توجهی بر روی صفات گندم داشته و از مهم ترین تهدیدات جهانی در تولید مواد غذایی به شمار می رود. این تنش باعث ایجاد صدمات اکسیداتیو در گیاه می شود و گیاهان برای مقابله با آن از آنزیم های آنتی اکسیدانت استفاده می نمایند. به منظور بررسی فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانت در مواجهه با تنش خشکی، آزمایشی به صورت تنش آخر فصل قطع آبیاری بعد از ظهور خوشه و بدون تنش در قالب فاکتوریل و بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار در سال ۱۴۰۱-۱۴۰۲ در مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل بر روی ۱۰ ژنوتیپ امیدبخش گندم نان انجام گرفت. تنش خشکی باعث افزایش فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانت گردید به نحوی که بیشترین فعالیت آنزیم کاتالاز به ترکیب (رقم شماره ۵ × بدون تنش) اختصاص یافت. ترکیب های رقم شماره ۵ × بدون تنش و رقم شماره ۴ × تنش آخر فصل به ترتیب بیشترین میزان پراکسیداز را به خود اختصاص دادند. همچنین بیشترین میزان پلی فنل اکسیداز به ترکیب های رقم شماره ۵ × بدون تنش و رقم شماره ۴ × تنش آخر فصل اختصاص یافت. آنزیم های آنتی اکسیدانت به عنوان مهم ترین سازوکار دفاعی گیاه نقش کلیدی را در برابر تنش خشکی ایفا می کنند. در این پژوهش تنش خشکی ژنوتیپ های مختلف گندم را به شدت تحت تاثیر قرار داد. افزایش فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانت در زمان وقوع خشکی باعث کاهش تنش اکسیداتیو شده و یا از وقوع آن جلوگیری می کند. زیرا ژنوتیپ ها می توانند با سازوکارهای مختلف به مقابله با این تنش پرداخته و از سمیت ناشی از آن بکاهند.

کلیدواژه ها:

گندم ، آنزیم های آنتی اکسیدانت ، پروتئین ، تنش اکسیداتیو ، عملکرد