نقش معماری انعطاف پذیر در افزایش خلاقیت به منظور ارتقای سلامت روان دانش آموزان

در طراحی بسیاری از فضاهای آموزشی به جنبه های روحی و روان شناختی دانش آموزان کمتر توجه می شود. به نظر روان شناسان محیط قرارگاه آموزشی باید به گونه ای طراحی شود که یادگیری در آن آسان و خوشایند باشد. محیط آموزشی می تواند تاثیر چشمگیری بر سلامت روانی دانش آموزان داشته باشد. یک محیط آموزشی حمایتگر و موفق می تواند بهبود عزت نفس و اعتماد به نفس دانش آموزان را تسهیل کرده و به تحقق پیشرفت تحصیلی آنها کمک نماید. روان شناسان این حوزه یافته اند که خلق موقعیت های مناسب و آموزش افراد و تشویق آنها در روند ارتقای خلاقیت دانش آموز موثر است. به منظور خلق محیط انعطاف پذیر، مطلوب و دوست داشتنی برای دانش آموزان و درک هر چه بهتر ماهیت فضای معماری به بررسی چگونگی شکل گیری ذهنیت دانش آموز و با توجه به کنش و واکنش آنها نسبت به توانایی های آنها می پردازد. هدف کلان و اصلی تحقیق، بازشناخت عناصر ساختاری فضاهای انعطاف پذیر در شکل گیری فضاهای پویا و خلاق برای افزایش خلاقیت دانش آموزان به منظور ارتقای سلامت روان در بهبود عملکرد تحصیلی است. هدف از انجام این پژوهش بازشناخت عناصر ساختاری فضاهای انعطاف پذیر در شکل گیری فضاهای پویا و خلاق برای افزایش خلاقیت دانش آموزان به منظور ارتقای سلامت روان در بهبود عملکرد تحصیلی است. این پژوهش با روشی تحلیلی - کاربردی با فرض این موضوع که انعطاف پذیری می تواند رویکردهای آموزشی را به روزرسانی کند و موجب بروز خلاقیت می شود، سعی دارد رابطه میان معماری و رویکردهای آموزشی را با انعطاف پذیری دریابد.

کلیدواژه ها:

فضای آموزشی انعطاف پذیر ، خلاقیت دانش آموزان ، سلامت روان