جهانی شدن و بومی سازی؛ با تأکید بر عملکرد نظام آموزش عالی

امروزه، موضوع جهانی شدن یکی از مباحث مهم مراکز آموزشی و بخصوص مراکز آموزش عالی است. جهانی شدن که فرایندی اجتناب ناپذیر در عصر حاضر به نظر می آید، مراکز آموزشی جوامع مختلف را تحت تأثیر قرار داده است. این مسئله دلالت بر بعد بین المللی، میان فرهنگی و جهانی در اهداف، کارکردها و نحوه ی آموزش و تعلیم و تربیت دارد. در مقابل، بومی سازی نظریه ی دیگری است که خواهان اشاعه و رشد پارادایم دانش، فناوری و سرمایه های فرهنگی و ارزش های محلی و قومی خاص هر قوم و ملیت است و همانند مسئله جهانی شدن که بر اصل بین المللی سازی تأکید می کند، بر مسئله قوم گرایی تأکید می کند. پژوهش حاضر از نوع تحقیقات توصیفی است که با استفاده از اینترنت و روش کتابخانه ای سعی کرده موضوع تحقیق را با بهره گیری از نظریات متخصصان حوزه ی جامعه شناسی و علوم تربیتی مورد نقد و بررسی قرار دهد. مطالعات و بررسی های انجام شده در این تحقیق نشان می دهد که هر یک از رویکردها و نظریه هایی که برای جهانی شدن و بومی سازی برنامه های آموزشی و درسی در مراکز آموزشی و مراکز آموزش عالی تاکنون مطرح گردیده، بر اساس میزان اهمیتی که برای دانش بومی، دانش جهانی، هویت ملی و هویت جهانی قائل است پیامدها و برون داده های خاصی را در جامعه به دنبال دارد، زیرا هویت قومی یک برساخته اجتماعی است و نظام آموزش عالی هر جامعه ای به مقتضای شرایط اجتماعی، سیاسی و فرهنگی جامعه ی خود می تواند عملکرد متفاوتی داشته باشد.

کلیدواژه ها:

جهانی شدن ، بومی سازی ، برنامه های آموزشی ، نظام آموزش عالی