قصه گویی دیالوگی و کاربردهای عملی آن برای یادگیری کودکان

قصه گویی دیالوگی یکی از موثرترین شیوه های آموزشی در سال های اخیر است که بر تعامل فعال کودک با قصه، شخصیت ها، موقعیت ها و خود روایت تمرکز دارد. برخلاف قصه گویی سنتی که کودک بیشتر شنونده است، در قصه گویی دیالوگی کودک به عنوان مشارکت کننده، هم داستان و هم فکر وارد جریان روایت می شود. این مقاله با روش پژوهش کتابخانه ای به بررسی کاربردهای عملی قصه گویی دیالوگی در یادگیری کودکان پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که این رویکرد نقش مهمی در تقویت مهارت های زبانی و سواد اولیه، رشد تفکر انتقادی و حل مسئله، ارتقای مهارت های اجتماعی و ارتباطی، افزایش هوش هیجانی و بهبود کارکردهای شناختی مانند حافظه و توجه دارد. همچنین قابلیت به کارگیری آن در آموزش مفاهیم علمی، اخلاقی و تربیتی، افزایش انگیزه یادگیری، کاهش اضطراب و حمایت از کودکان با نیازهای ویژه برجسته شده است. انعطاف پذیری این روش و امکان اجرای آن در خانه، کلاس درس و محیط های درمانی نیز از دیگر یافته های مهم پژوهش است. نتایج نشان می دهد قصه گویی دیالوگی می تواند به عنوان رویکردی جامع و اثربخش برای تسهیل یادگیری عمیق و همه جانبه کودکان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

قصه گویی دیالوگی ، کودکان ، یادگیری ، کاربرد عملی