رابطه نشخوار فکری و بهزیستی روان شناختی در زنان آسیب دیده از خیانت همسر

خیانت زناشویی به عنوان یکی از آسیب های شدید و تکان دهنده زندگی مشترک، می تواند پیامدهای روان شناختی گسترده ای برای فرد قربانی به ویژه زنان بر جای گذارد. یکی از واکنش های شناختی رایج در مواجهه با این تجربه، نشخوار فکری است؛ فرایندی که در آن فرد به طور مداوم و تکراری درباره رویداد، احساسات و پیامدهای حاصل از آن می اندیشد و بدین ترتیب سطح سلامت روانی و بهزیستی او کاهش می یابد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین نشخوار فکری و بهزیستی روان شناختی در زنان آسیب دیده از خیانت همسر انجام شد. روش پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهرستان قائمشهر در سال ۱۴۰۴ بود که تجربه خیانت زناشویی را گزارش کرده بودند. نمونه ای ۱۰۰ نفری به صورت در دسترس انتخاب شد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه نشخوار فکری نولن–هوکسیما (۱۹۹۱) و پرسشنامه بهزیستی روان شناختی ریف (۱۹۸۹) بودند. داده ها با استفاده از روش های آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی و با بهره گیری از نرم افزار SPSS نسخه ۲۲ تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین نشخوار فکری و بهزیستی روان شناختی رابطه منفی و معناداری وجود دارد و نشخوار فکری توانسته است حدود ۲۱ درصد از واریانس بهزیستی روان شناختی را پیش بینی کند. بنابراین، می توان نتیجه گرفت که افزایش نشخوار فکری موجب کاهش سطح بهزیستی روان شناختی زنان آسیب دیده از خیانت همسر می شود. بر اساس این نتایج، توجه به نقش نشخوار فکری در مداخلات روان شناختی برای این گروه از زنان ضروری است و آموزش مهارت هایی نظیر تنظیم هیجان، ذهن آگاهی و پذیرش می تواند در کاهش نشخوار فکری و ارتقای سلامت روان آنان موثر باشد.

کلیدواژه ها:

نشخوار فکری ، بهزیستی روان شناختی ، زنان آسیب دیده ، خیانت همسر