بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر ذهن آگاهی بر خودکارآمدی درد در بیماران مبتلا به تالاسمی ماژور

تالاسمی یک اختلال ژنتیکی شایع به ویژه در مناطق شمالی و جنوب شرقی کشور ایران است. بیماران مبتلا به فرم شدید این اختلال، نیازمند دریافت مداوم خون تقریبا به صورت دو هفته یکبار هستند، چراکه خون سازی طبیعی در این دسته از بیماران دچار اختلال شدیدی می باشد. این اختلال باعث تغییر رویکرد بدن و استفاده از سایر منابع برای تولید گلبول قرمز در بدن می گردد که منجر به بزرگی طحال و کبد و سایر تغییرات مربوطه می گردد. از طرفی دریافت مداوم خون باعث رسوب آهن اضافی در بدن و اختلال عملکردی بافت های مختلف در بدن می گردد. کم خونی مداوم و تغییرات فیزیکی پیرو آن، باعث حضور دردهای مداوم در این بیماران می گردد که خود باعث اختلال در روند طبیعی زندگی و درکل کاهش کیفیت زندگی می گردد. ما در این مطالعه در یک جامعه آماری ۵۰۰ نفری، طی ۲ ماه با حضور در مرکز تالاسمی امیرکلا (بابل)، مطالعه بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر ذهن آگاهی بر خودکارآمدی درد در بیماران مبتلا به تالاسمی ماژور را هدف گذاری کردیم. روش نمونه گیری به صورت هدفمند و بر اساس تکمیل پرسشنامه خودکارآمدی درد و رد کردن خط برش بود. افراد به صورت تصادفی در دو گروه مداخله (۲۰ نفر) و گواه (۲۱ نفر) قرار گرفتند. در ادامه و پس ۸ جلسه آموزش ذهن آگاهی در گروه مداخله، نتایج نشان داد که گروه مداخله از نظر آماری دارای خودکارآمدی درد معناداری نسبت به گروه گواه بودند (۰۰۱/۰>p). بنابراین استفاده از این رویکرد درمانی، می تواند در کاهش درد و مدیریت درد این دسته از بیماران مدنظر قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تالاسمی ماژور ، خودکارآمدی درد ، ذهن آگاهی ، اثربخشی