رابطه سازگاری اجتماعی و سلامت روان با تعهد ورزشی در دانشجویان تربیت بدنی

هدف اصلی تحقیق حاضر، تعیین رابطه بین سازگاری اجتماعی و سلامت روان با تعهد ورزشی در دانشجویان تربیت بدنی می باشد. نوع تحقیق از نظر هدف، کاربردی و به لحاظ استراتژی انجام تحقیق، توصیفی از نوع همبستگی است. در ضمن، اطلاعات آن به روش های کتابخانه ای و میدانی و با استفاده از ابزار پرسشنامه جمع آوری شد. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه دانشجویان رشته تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۴ می باشد. حجم جامعه آماری با توجه به استعلام از دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم، ۴۶۰ نفر بود و حجم نمونه تحقیق با توجه به حجم جامعه آماری و با استفاده از جدول مورگان تعداد ۲۱۰ نفر تعیین شد. نمونه گیری تحقیق حاضر، به صورت در دسترس انجام گرفت. سازگاری اجتماعی و سلامت روان، متغیرهای پیش بین تحقیق حاضر است و تعهد ورزشی، متغیر ملاک تحقیق می باشد. ابزارهای جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه سازگاری اجتماعی سینها و سینگ (۱۹۹۳) با ضریب آلفای کرونباخ ۰.۷۶، پرسشنامه سلامت روانی گلدبرگ و هیلر (۱۹۷۹) با ضریب آلفای کرونباخ ۰.۸۹ و پرسشنامه تعهد ورزشی اسکانلن و همکاران (۱۹۹۳) با ضریب آلفای کرونباخ ۰.۸۹ می باشد. برای توصیف متغیرهای تحقیق از شاخص های آمار توصیفی استفاده گردید. در ضمن از آزمون چولگی – کشیدگی جهت تعیین طبیعی بودن توزیع داده ها، آزمون ضریب همبستگی پیرسون جهت تعیین ارتباط بین متغیرهای تحقیق و آزمون رگرسیون خطی جهت پیش بینی برخی متغیرها از روی متغیرهای دیگر استفاده شد. تمامی محاسبات آماری در نرم افزار SPSS نسخه ۲۱ انجام گردید. سطح معنی داری مورد نظر جهت آزمون فرضیه های تحقیق، ۰.۰۵ در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که بین سازگاری اجتماعی با تعهد ورزشی دانشجویان رابطه مستقیم و معنی داری در حد قوی وجود دارد و سازگاری اجتماعی توان پیش بینی تعهد ورزشی دانشجویان را دارد. در ضمن بین سلامت روانی با تعهد ورزشی دانشجویان رابطه مستقیم و معنی داری در حد قوی وجود دارد و سلامت روانی توان پیش بینی تعهد ورزشی دانشجویان را دارد.

کلیدواژه ها:

سازگاری اجتماعی ، سلامت روان ، تعهد ورزشی ، دانشجویان تربیت بدنی