رابطه سلامت اجتماعی و سرمایه روانشناختی با امید تحصیلی دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه سلامت اجتماعی و سرمایه روانشناختی با امید تحصیلی دانش آموزان است. روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش را کلیه دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهرستان آق قلا در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ تشکیل می دهند که تعداد آنها حدود ۶۴۲۳ نفر بر اساس آمار اداره آموزش و پرورش شهرستان آق قلا می باشد. با توجه به وسعت جامعه آماری، از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای استفاده شد که در نهایت ۴۵۰ دانش آموز به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شد. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه امید تحصیلی (AHS)، سلامت اجتماعی کییز و سرمایه روانشناختی (PCQ) بود. داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار spss نسخه ۲۶ در دو سطح توصیفی و استنباطی تحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان داد بین سلامت اجتماعی و امید تحصیلی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (۶۲/۰=r، ۰۰۱/۰=p) از بین ابعاد سلامت اجتماعی، «یکپارچگی اجتماعی» با ضریب (۵۸/۰=r) قوی ترین رابطه و «انسجام اجتماعی» با ضریب (۳۹/۰=r) ضعیف ترین رابطه را با امید تحصیلی نشان داد. بین سرمایه روانشناختی و امید تحصیلی نیز رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد(۷۱/۰=r، ۰۰۱/۰=p) در بین ابعاد سرمایه روانشناختی، «خودکارآمدی» با ضریب (۶۶/۰=r) بیشترین همبستگی را با امید تحصیلی داشت. همچنین متغیرهای سرمایه روانشناختی و سلامت اجتماعی در مجموع ۵۸ درصد از واریانس امید تحصیلی را تبیین می کنند. با توجه به ضرایب استاندارد شده (β)، سهم سرمایه روانشناختی (۴۹/۰=β) در پیش بینی امید تحصیلی بیشتر از سلامت اجتماعی (۳۷/۰=β) است. با توجه به یافته های پژوهش می توان بیان نمود هر چه دانش آموزان از سلامت اجتماعی و سرمایه روانشناختی بالاتری برخوردار باشند امید تحصیلی بالاتری خواهند داشت.

کلیدواژه ها:

سلامت اجتماعی ، سرمایه روانشناختی ، امید تحصیلی ، دانش آموزان