رابطه خودکارآمدی با رفتارهای پرخطر و پرخاشگری دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین خودکارآمدی با پرخاشگری و رفتارهای پرخطر دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر صومعه سرا انجام گرفت. طرح این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر صومعه سرا بودند که طبق آمار اداره آموزش و پرورش صومعه سرا (۹۱۲) نفر گزارش شد که در رشته های نظری و فنی و حرفه ای و کار و دانش در سال تحصیلی ۱۳۹۸-۱۳۹۷ مشغول به تحصیل بوده اند. نمونه پژوهش حاضر بر اساس جدول نمونه گیری مورگان، ۲۰۰ نفر انتخاب شدند. روش نمونه گیری تصادفی بود. و انتخاب روش تصادفی در پژوهش حاضر به دلیل اهمیت موضوع، دقیق بودن پژوهش و کاربردی بودن آن بود. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه های خودکارآمدی عمومی (شرر و همکاران، ۱۹۸۲)، پرخاشگری باس و پری (۱۹۹۲) رفتارهای پرخطر زاده محمدی و (همکاران) (۱۳۹۰) استفاده شد. به منظور تحلیل داده ها در بخش آمار توصیفی از میانگین، فراوانی، در بخش آمار استنباطی از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون به وسیله نرم افزار spss۲۲ استفاده گردید. نتایج پژوهش نشان داد بین متغیر خودکارآمدی، پرخاشگری و رفتارهای پرخطر رابطه منفی معناداری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی ، پرخشگری ، رفتارهای پرخطر ، دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه