رابطه تنظیم هیجان با مهارت های ارتباطی زوجین در خانواده های شهرستان گلپایگان

ارتباط موثر میان زوجین یکی از مهم ترین عوامل پایداری خانواده و ارتقای سلامت روان اعضای آن به شمار می رود. تنظیم هیجان به عنوان توانایی شناسایی، مدیریت و کنترل هیجان ها، نقش مهمی در کیفیت تعاملات بین فردی و کاهش تعارضات زناشویی ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه تنظیم هیجان با مهارت های ارتباطی زوجین در خانواده های شهرستان گلپایگان انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری شامل زوجین ساکن شهرستان گلپایگان بود که از میان آنان ۵۱۹ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان گارنفسکی و همکاران (CERQ) و پرسشنامه مهارت های ارتباطی کویین دام (۲۰۰۴) بود. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین تنظیم هیجان و مهارت های ارتباطی زوجین رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین، مولفه های تنظیم هیجان توانستند مهارت های ارتباطی زوجین را به طور معناداری پیش بینی کنند. یافته ها نشان می دهد زوجینی که از راهبردهای سازگارانه تنظیم هیجان استفاده می کنند، در برقراری ارتباط موثر، حل تعارضات و افزایش صمیمیت زناشویی عملکرد بهتری دارند. بر این اساس، توجه به آموزش مهارت های تنظیم هیجان می تواند در بهبود کیفیت روابط زناشویی و تحکیم بنیان خانواده موثر باشد.

کلیدواژه ها:

تنظیم هیجان ، مهارت های ارتباطی ، زوجین ، خانواده ، شهرستان گلپایگان