تاثیر سواد هیجانی و تاب آوری بر موفقیت علمی دیجیتال

این پژوهش نقش های حیاتی ولی کم تر مورد توجه قرار گرفته سواد هیجانی (EL) و تاب آوری (R) را به عنوان پیش بینی کننده ها و تعدیل کننده های موفقیت علمی (AS) در محیط های یادگیری فناوری محور (TLE) نظیر حالت های ترکیبی و آنلاین کامل بررسی می کند. ادغام سریع فناوری های پیشرفته، بار شناختی و هیجانی جدیدی ایجاد می کند که نیازمند مهارت های تنظیم خود قوی از سوی یادگیرندگان است که باید با رابط های دیجیتال پیچیده، ارتباطات ناهمزمان و استقلال بیشتر سازگار شوند. فرض ما وجود همبستگی مثبت معنی دار بین سطوح بالای ال و آر و بهبود موفقیت علمی است که واسطه های کاهش تکنواسترس، انگیزش ذاتی بهبود یافته و مدیریت موثر بازخورد دیجیتال می باشند. به طور خاص، سواد هیجانی انتظار می رود به درک و تنظیم دقیق حالات درونی در مواجهه با انزوای دیجیتال کمک کند، در حالی که تاب آوری اثرات منفی شکست های فنی یا شکست های آکادمیک در یادگیری از راه دور را کاهش می دهد. این پژوهش رویکرد ترکیبی روش شناسانه دقیق را با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری (SEM) برای آزمون فرض های کمی و مصاحبه های کیفی برای دریافت تجربیات عمیق یادگیرندگان دیجیتال به کار می گیرد. یافته های مورد انتظار ضرورت ادغام پیشگیرانه یادگیری اجتماعی-هیجانی (SEL) را در طراحی برنامه درسی TLE تایید می کند و فراتر از تسلط صرف بر فناوری، به پرورش پژوهشگران دیجیتال عاطفی هوشمند می پردازد.

کلیدواژه ها:

سواد هیجانی ، تاب آوری ، موفقیت علمی ، محیط های یادگیری فناوری محور ، مدل یابی معادلات ساختاری ، یادگیری اجتماعی-هیجانی