نقش هنردرمانی بیانگر گروهی در ارتقاء عاطفه مثبت و کاهش ترس از شکست کودکان

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی هنردرمانی بیانگر گروهی بر ارتقاء عاطفه مثبت و کاهش ترس از شکست کودکان سنین ۱۰ تا ۱۲ ساله در سال ۱۴۰۵ انجام شد. روش: این مطالعه از نوع علمی-پژوهشی بود. جامعه آماری را کودکان سنین ۱۰ تا ۱۲ سال در مدرسه کاوش بودند که به صورت نمونه گیری غیرتصادفی در دسترس انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از طریق پرسشنامه های ترس از شکست در عملکرد (PFAI) (۲۰۰۱) پرسشنامه عاطفه مثبت و منفی (PANAS) (۱۹۸۸)، استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و به دست آوردن سطح معناداری و نرم افزار G-Power انجام گرفت. نتایج: یافته ها نشان داد که اثربخشی بالا میان هنردرمانی بیانگر گروهی و عاطفه مثبت و همینطور کاهش ترس از شکست وجود دارد به طوری که در همه داده های موجود در جدول شاهد رابطه مثبت و معنادار (P<۰.۰۵) بین مولفه های هنردرمانی و تاثیرگذاری آن بر افزایش عاطفه مثبت و کاهش ترس از شکست می باشیم. نتیجه گیری: نتایج پژوهش بر اهمیت اثربخشی هنردرمانی بیانگر گروهی بر ارتقاء هیجانات مثبت و کاهش تنش و نگرانی از شکست و عدم ارزیابی منفی از عملکرد خود حکایت دارد.

کلیدواژه ها:

هنردرمانی بیانگر ، عاطفه مثبت ، ترس از شکست