پرخاشگری نوجوانان و علل و عوامل آن

بالا بودن جمعیت جوان کشور این واقعیت مهم را گوشزد می کند که برای فراهم آوردن اثری مناسب جهت رشد این گروه سنی در همه جهات زندگی همه ما مسئول و معتقدیم. بنابراین لازم است والدین، معلمان، استادان، مدیران نهادهای آموزشی و پرورشی و بطور کلی همه مسئولان کشور مهم ترین و اساسی ترین وظایف خود را پیرامون رفع نیازهای ضروری و آینده این قشر عظیم متمرکز سازند. روشن است که اگر حرکات، تفکرات و تصمیمات بسیار متفاوت نوجوانان و جوانان امروز در مسیر و جایگاه منطقی خود قرار نگیرند ممکن است این امر عواقب و عوارض وخیمی را به دنبال داشته باشد. مقابله با ناهنجاری های رفتاری دانش آموزان از اهمیت زیادی برخوردار است. دانش آموزان که گرفتار نارسایی اخلاقی و رفتاری هستند به کمک و یاری نیاز دارند لذا بایستی ریشه های این نارسائی ها شناسایی شده و راه های کاهش و نهایتا درمان آنها مشخص گردد. پرخاشگری که به صورت رفتارهای پرخاشگرانه مشخص می شود ناشی از محرومیت ها و کمبودهای فرد می باشد. محیط و افرادی که فرد با آنها در ارتباط است نقش موثری در این فرآیند دارند. هدف از این پژوهش شناخت عوامل موثر در پرخاشگری دانش آموزان ابتدایی و روش های مناسب جهت تعدیل این رفتار می باشد. در این تحقیق به عوامل متعددی نظیر نقش والدین، وضع اقتصادی خانواده، سطح سواد آنها و روابط خانوادگی و شیوه رفتار دانش آموزان با همکلاسی ها و معلم مورد توجه قرار گرفته است. بیشتر مطالعاتی که تا کنون انجام شده مربوط به عوامل ایجاد و تداوم پرخاشگری می باشد، گاهی پرخاشگری حالتی هیجانی دارد و برای جلب توجه و یا هنگام خشم ابزار می شود. یا استفاده از اقدامات منطقی و منظم می توان پاسخ های پرخاشجویانه را از طریق راه های غیر مستقیم به رفتاری مطلوب تبدیل کرد. نقش معلم در این فرایند از اهمیت ویژه ای برخوردار است و چون پرخاشگری از راه تقلید قابل یادگیری است لذا معلم و همکلاسی ها می توانند نقش مناسبی را ایفا نمایند.

کلیدواژه ها:

پرخاشگری ، نوجوانان ، خانواده