تبیین سلامت روان زنان مطلقه بر اساس حمایت اجتماعی ادراک شده با میانجی گری تاب آوری جمعی

طلاق به عنوان یک رویداد تنش زای زندگی، سلامت روان زنان را در ابعاد مختلف عاطفی، اجتماعی و روانی دستخوش چالش می سازد. پژوهش حاضر با هدف تبیین سلامت روان زنان مطلقه بر اساس حمایت اجتماعی ادراک شده با میانجی گری تاب آوری جمعی انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش اجرا، توصیفی از نوع همبستگی و مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان مطلقه شهر چالدران در سال ۱۴۰۳ بود که از میان آنان، ۱۷۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل مقیاس حمایت اجتماعی ادراک شده فیلیپس (SS-A)، مقیاس تاب آوری خانواده (FRAS) و پرسشنامه سلامت عمومی گلدبرگ (GHQ-۲۸) بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و مدل یابی معادلات ساختاری بر پایه حداقل مربعات جزئی (PLS) در نرم افزارهای SPSS-۲۶ و SmartPLS-۳ انجام گرفت. نتایج تحلیل ساختاری نشان داد که حمایت اجتماعی ادراک شده اثر مستقیم، مثبت و معناداری بر تاب آوری جمعی دارد (beta = ۰.۵۸, p < ۰.۰۰۱). همچنین حمایت اجتماعی ادراک شده (beta = -۰.۴۲, p < ۰.۰۰۱) و تاب آوری جمعی (beta = -۰.۴۷, p < ۰.۰۰۱) اثر مستقیم منفی و معناداری بر علائم و آسیب های سلامت روان دارند (به طوری که افزایش این دو سازه منجر به کاهش نمره اختلالات روانی می شود). نتایج آزمون اثرات غیرمستقیم نیز تایید کرد که حمایت اجتماعی ادراک شده از طریق نقش میانجی تاب آوری جمعی، بر سلامت روان اثر غیرمستقیم معناداری دارد (beta = ۰.۴۲, p < ۰.۰۰۱). شاخص های برازش کلی (SRMR = ۰.۰۷۱, NFI = ۰.۷۷۶) از برازش مطلوب مدل مفهومی پژوهش پشتیبانی کردند. بر اساس یافته های پژوهش، حمایت اجتماعی ادراک شده علاوه بر اثرگذاری مستقیم، از طریق ارتقای تاب آوری جمعی نقش تعیین کننده ای در کاهش آسیب های روان شناختی و بهبود سلامت روان زنان مطلقه ایفا می کند. از این رو، طراحی مداخلات روان شناختی اجتماع محور و تقویت شبکه های حمایتی خانواده و جامعه جهت افزایش تاب آوری و سازگاری روان شناختی این گروه از زنان توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

سلامت روان ، حمایت اجتماعی ادراک شده ، تاب آوری جمعی ، زنان مطلقه