نقش انعطاف پذیری روانشناختی در پیش بینی سازگاری زناشویی زنان متاهل

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش انعطاف پذیری روان شناختی در پیش بینی سازگاری زناشویی زنان متاهل انجام شد. این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی بوده و جامعه آماری آن شامل تمامی معلمان زن متاهل شهر لاهیجان در سال ۱۴۰۴ بود که ۱۵۰ نفر از آنان به روش در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه سازگاری زناشویی اسپانیر (۱۹۷۶) و پرسشنامه انعطاف پذیری روان شناختی دنیس و وندروال (۲۰۱۰) بود. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین انعطاف پذیری روان شناختی و سازگاری زناشویی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (۰.۵۸=r، p<۰.۰۰۱). همچنین انعطاف پذیری روان شناختی توانست ۳۴ درصد از واریانس سازگاری زناشویی زنان را تبیین کند. یافته ها بیانگر اهمیت توانایی های انعطاف پذیرانه در مدیریت هیجان ها، مواجهه سازگارانه با چالش ها و حفظ کیفیت روابط زناشویی است. بنابراین می توان نتیجه گرفت که افزایش انعطاف پذیری روان شناختی می تواند به بهبود سازگاری زناشویی و تقویت سلامت روان در زنان متاهل کمک کند.

کلیدواژه ها:

انعطاف پذیری روانشناختی ، سازگاری زناشویی ، زنان متاهل