چالش های اخلاقی و تربیتی ناشی از استفاده گسترده از هوش مصنوعی در نظام آموزشی: یک چارچوب تحلیلی برای سیاست گذاری مسئولانه

با گسترش سریع سیستم های هوش مصنوعی (AI) در تمامی سطوح آموزشی، از ارزیابی دانش آموزان تا مدیریت محتوای درسی، جنبه های فنی پیشرفت های قابل توجهی حاصل شده است. با این حال، این پیشرفت ها پرسش های عمیق اخلاقی و تربیتی را به همراه داشته اند که نیازمند توجه فوری سیاست گذاران و مربیان است. این مقاله با رویکردی تحلیلی، سه حوزه اصلی چالش برانگیز را بررسی می کند: الف) عدالت و سوگیری الگوریتمی (Bias and Equity)، ب) خودمختاری و عاملیت یادگیرنده و معلم (Autonomy and Agency)، و ج) شفافیت و مسئولیت پذیری (Transparency and Accountability). مرور ادبیات نشان می دهد که سوگیری های داده ای نهادینه شده می توانند نابرابری های موجود را تشدید کنند. همچنین، اتکای بیش از حد به هوش مصنوعی می تواند منجر به کاهش تفکر انتقادی و خلاقیت (اهداف تربیتی کلیدی) شود. این پژوهش، بر پایه نظریه های انتقادی آموزش، یک "چارچوب عمل اخلاقی" برای طراحی، پیاده سازی و نظارت بر ابزارهای هوش مصنوعی در مدارس و دانشگاه ها پیشنهاد می دهد تا از انحراف آموزش از رسالت انسانی خود جلوگیری شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، اخلاق هوش مصنوعی ، عدالت آموزشی ، عاملیت معلم ، شفافیت الگوریتمی