نقش درگیری تحصیلی در بهزیستی روانی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان پایه های هفتم و نهم

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش درگیری تحصیلی در بهزیستی روانی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان پایه های هفتم و نهم انجام شد. این پژوهش از نظر ماهیت کاربردی و از نظر روش توصیفی همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه های هفتم و نهم مدارس عادی دولتی شهر قائن در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ (پایه هفتم ۱۶۳۰ و پایه نهم ۱۴۸۰ نفر) بود. با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای بر اساس جنسیت، ۶۱۲ نفر (۳۱۰ نفر پایه هفتم و ۳۰۲ نفر پایه نهم) به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه بهزیستی روانی ریف (۱۹۸۰)، پرسشنامه درگیری تحصیلی ریو (۲۰۱۳) و نمرات رسمی دروس ریاضی، علوم و فارسی به عنوان شاخص پیشرفت تحصیلی بود. داده ها با استفاده از تحلیل رگرسیون مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که درگیری تحصیلی با بهزیستی روانی و پیشرفت تحصیلی رابطه معناداری دارد. همچنین بهزیستی روانی به عنوان پیش بینی کننده ای معنادار در مسیر نقش درگیری تحصیلی در پیشرفت تحصیلی عمل می کند. این یافته ها حاکی از آن است که دانش آموزانی که از سطح بالاتری از درگیری تحصیلی برخوردارند، افزون بر تجربه احساس رفاه و رضایت بیشتر، عملکرد تحصیلی و روند یادگیری مطلوب تری نیز دارند. بنابراین درگیری تحصیلی نه تنها به عنوان یک شاخص رفتاری، بلکه به عنوان عاملی کلیدی در تقویت سلامت روانی و ارتقای پیشرفت تحصیلی دانش آموزان شناخته می شود. از این رو، توجه به این مفهوم در سیاست گذاری های آموزشی، طراحی برنامه های درسی و تربیتی و نیز حمایت از محیط های یادگیری پویه ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

درگیری تحصیلی ، بهزیستی روانی ، پیشرفت تحصیلی