مقایسه اثر بخشی شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی با طرحواره درمانی به شیوه گروهی بر میزان ناامیدی، تحمل ابهام و افکار خودکشی در زنان سرپرست خانواده در شهر اراک

در جامعه شهری ایران نقش زنان سرپرست خانواده به عنوان مرکزی ترین کانون های استقلال اقتصادی و رفاهی خانوار از اهمیت بالایی برخوردار است. پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثر بخشی شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی با طرحواره درمانی به شیوه گروهی بر میزان ناامیدی، تحمل ابهام و افکار خودکشی در زنان سرپرست خانواده در شهر اراک صورت گرفت. پژوهش حاضر با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه گواه همراه با مرحله پیگیری بود. جامعه آماری را کلیه زنان سرپرست خانواده در شهر اراک در سال های ۱۴۰۳ و ۱۴۰۴ بودند. ۶۰ نفر به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در سه گروه ۲۰ نفره قرار گرفتند. افراد گروه آزمایش تحت مداخلات قرار گرفتند و بر روی افراد گروه کنترل مداخله ای صورت نگرفت. جهت تحلیل داده ها از تحلیل کواریانس چندمتغیره و آزمون سیداک توسط نرم افزار آماری SPSS نسخه ۲۶ استفاده شد. یافته ها نشان داد هر دو مداخله گروهی بر کاهش میزان ناامیدی و افکار خودکشی و افزایش تحمل ابهام در زنان سرپرست خانواده در شهر اراک تاثیر مثبت و معناداری داشته است و نیز در مرحله پیگیری این تاثیر ماندگار بوده است.

کلیدواژه ها:

شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی ، طرحواره درمانی به شیوه گروهی ، ناامیدی ، تحمل ابهام ، افکار خودکشی