رابطه بین اضطراب امتحان و شایستگی اجتماعی با شادکامی در دانشجویان

هدف پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین اضطراب امتحان و شایستگی اجتماعی با شادکامی در دانشجویان مشغول به تحصیل در سال ۱۴۰۴-۱۴۰۵ انجام شد. روش این مطالعه از نوع توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری را دانشجویان دانشگاه های غیرانتفاعی تشکیل دادند که از میان آنها نمونه ای به حجم ۱۳۸ نفر به روش غیر تصادفی در دسترس انتخاب شد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های شادکامی آکسفورد (۱۹۸۹)، اضطراب امتحان ساراسون (۱۹۵۷) و کفایت اجتماعی فلنر (۱۹۹۰) استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و نرم افزار SPSS انجام گرفت. نتایج یافته ها نشان داد که بین اضطراب امتحان و شادکامی رابطه منفی و معنادار (۰/۰۱>P) و بین شایستگی اجتماعی و شادکامی رابطه مثبت و معنادار (۰/۰۱>P) وجود دارد؛ علاوه بر این بین شایستگی اجتماعی و اضطراب امتحان نیز رابطه منفی و معناداری (۰/۰۱>P) مشاهده شد. نتیجه گیری: نتایج پژوهش بر اهمیت تقویت شایستگی اجتماعی و کاهش اضطراب امتحان به عنوان عوامل موثر بر افزایش شادکامی در دانشجویان تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

شادکامی ، اضطراب امتحان ، کفایت اجتماعی