رابطه طلاق عاطفی با میانجیگری مهارت های حل تعارض در زوجین

هدف پژوهش حاضر تعیین رابطه طلاق عاطفی با میانجیگری مهارت های حل تعارض در زوجین بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بوده است. جامعه آماری پژوهش تمام دانشجویان متاهل دانشگاه تبریز در نظر گرفته شد و تعداد ۲۲۵ نفر نیز به عنوان نمونه آماری پژوهش بر اساس روش تعیین حجم نمونه استیونس انتخاب شد. جهت اندازه گیری متغیرها از طلاق عاطفی که توسط گاتمن (۱۹۹۵) و پرسشنامه حل تعارض رحیم (۱۹۸۳) استفاده شد. جهت تحلیل داده ها از روش تحلیل مسیر استفاده شد؛ نتایج تحلیل مسیر نشان داد که مهارت حل تعارض نیز رابطه منفی و معنادار با طلاق عاطفی زوجین داشت. همچنین نقش میانجی مهارت حل تعارض در رابطه بین طلاق عاطفی زوجین تایید شد.

کلیدواژه ها:

طلاق عاطفی ، مهارت های حل تعارض ، زوجین