اثربخشی آموزش گروهی ابرازگری هیجانی بر آلکسی تیمیا و سرسختی روانشناختی زوجین متعارض ارجاع شده به مرکز مشاوره پلیس فارس

این پژوهش، با هدف بررسی اثربخشی آموزش گروهی ابرازگری هیجانی بر آلکسی تیمیا و سرسختی روانشناختی زوجین متعارض ارجاع شده به مرکز مشاوره پلیس فارس در شهر شیراز انجام شده است. این پژوهش از نوع پژوهش های کاربردی و نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل می باشد. جامعه آماری تمام زوجین دارای تعارض زناشویی می باشند که در سال ۱۴۰۲-۱۴۰۳ به مراکز مشاوره پلیس فارس مرکز مشاوره آرامش شهر (شیراز) ارجاع داده شده اند. نمونه پژوهش ۴۰ زوج بود که با روش نمونه گیری غیر احتمالی در دسترس انتخاب گردیدند و به طور تصادفی (۲۰ زوج در گروه آزمایش و ۲۰ زوج در گروه کنترل) جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت نه جلسه یک ساعته تحت آموزش قرار گرفتند و گروه کنترل آموزشی دریافت نکردند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه های ناگویی خلقی تورنتو و سرسختی روانشناختی کوباسا بود. از آمار توصیفی، شاپیر، ویلک، لوین و تحلیل کوواریانس برای بررسی فرضیات پژوهش توسط نرم افزار SPSS ۲۳ استفاده شد. میزان آلفا کرونباخ محاسبه شده بالای ۷۰ بود. داده های این پژوهش نشان داد که آموزش گروهی ابرازگری هیجانی حدود ۸۳/۳ درصد از واریانس نمرات تعدیل شده متغیر آلکسی تیمیا و حدود ۸۳/۵ درصد از واریانس نمرات تعدیل شده متغیر سرسختی روانشناختی را تبیین می کند. بر این اساس می توان نتیجه گرفت که اجرای جلسات آموزش گروهی ابرازگری هیجانی بر کاهش آلکسی تیمیا و افزایش سرسختی روانشناختی در زوجین متعارض موثر است.

کلیدواژه ها:

ابرازگری هیجانی ، آلکسی تیمیا ، سرسختی روانشناختی ، زوجین متعارض