رابطه شوخ طبعی و تیپ شخصیتی با تعارضات زناشویی در زنان متاهل

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه شوخ طبعی و تیپ شخصیتی با تعارضات زناشویی در زنان متاهل انجام شد. نمونه آماری شامل ۲۰۰ زن متاهل از شهر ملایر در سال ۱۴۰۴ بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های شوخ طبعی خشوعی و همکاران (۱۳۸۶)، پرسشنامه پنج عامل بزرگ شخصیت کاستا و مککری (۱۹۸۹) و پرسشنامه تعارض زناشویی ثنایی و براتی (۱۳۸۷) جمع آوری شد. تحلیل داده ها شامل آمار توصیفی، ماتریس همبستگی و رگرسیون چندگانه بود. نتایج نشان داد که شوخ طبعی و برخی ابعاد تیپ شخصیتی، به ویژه روان رنجوری و توافق پذیری با تعارضات زناشویی رابطه معنادار دارند. شوخ طبعی و توافق پذیری با جهت منفی به عبارت دیگر افزایش این ویژگی ها با کاهش سطح تعارضات زناشویی همراه بود، در حالی که روان رنجوری با جهت مثبت افزایش تعارضات را پیش بینی می کرد. سایر ابعاد پنج عامل شخصیت شامل برون گرایی، وجدان گرایی و باز بودن به تجربه در پیش بینی تعارضات زناشویی نقش معناداری نداشتند (p<۰.۰۰۱). یافته ها نشان می دهند که ترکیب ویژگی های شخصیتی و مهارت های رفتاری-هیجانی مانند شوخ طبعی تصویر جامع تری از عوامل موثر بر تعارضات زناشویی ارائه می دهد و می تواند مبنای طراحی مداخلات آموزشی و مشاوره ای برای کاهش تعارض و ارتقای کیفیت روابط زوجین باشد.

کلیدواژه ها:

شوخ طبعی ، تیپ شخصیتی ، تعارض زناشویی ، زنان