مروری بر عوامل خطرناک در خودکشی نوجوانان

خودکشی در نوجوانان یکی از مسائل مهم سلامت روان است. خودکشی دومین علت اصلی مرگ و میر در سنین ۱۵ تا ۲۹ سال در سطح جهان و همواره یکی از نگرانی های عمده بهداشت عمومی است. حتی صحبت کردن درباره این واقعیت هولناک دشوار به نظر می رسد. پیشگیری از خودکشی به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از اولین برنامه روان درمانی سازمان بهداشت جهانی (WHO) در سال ۲۰۱۳ است که به موجب آن کاهش نرخ خودکشی در کشورها به میزان ۱۰ درصد تا سال ۲۰۲۰ هدف گذاری شد. مطالعه مروری حاضر با هدف تعیین عوامل خطر خودکشی در نوجوان بر اساس جدیدترین یافته های علمی انجام شد. مطالعه حاضر از نوع مقاله مروری بود. برای یافتن مستندات علمی مرتبط با موضوع، واژه های کلیدی "Solutions for Depression", "Depression in adolescents", "Depression", "Symptoms of Depression" و "خودکشی، علل خودکشی، خودکشی در نوجوانان" در پایگاه های اطلاعاتی گوگل اسکالر، نورمگز، ایران داک، سیویلیکا، مگیران و Science direct جستجو و مقالات مربوط به بازه زمانی ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۴ استخراج شدند. نتایج حاصل از بررسی تحقیقات نشان داد که عوامل مرتبط با خودکشی نوجوانان در سه دسته عوامل دموگرافیک شامل: سن، جنسیت، گرایش جنسی و نژاد و قومیت، عوامل محیطی شامل عدم حمایت خانوادگی و اجتماعی، زندانی شدن، مهارت های ضعیف زندگی، سابقه خانوادگی خودکشی، اینترنت و رسانه های گروهی و عوامل روانی شامل اختلالات روانی تشخیص داده شده، حوادث ناگوار زندگی و سابقه سوء استفاده در دوران کودکی، استرس آکادمیک، استفاده از مواد مخدر و الکل و مزاحمت سایبری طبقه بندی شدند. به نظر می رسد که با آگاهی از عوامل خطر خودکشی در نوجوانان می توان اقدامات پیشگیرانه مناسب را انجام داد.

کلیدواژه ها:

خودکشی ، نوجوانی ، پیشگیری