رابطه کمال گرایی و خودشفقتی با سندروم ایمپاستر در زنان شاغل

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه کمال گرایی و خودشفقتی با سندروم ایمپاستر در زنان شاغل انجام شد. نمونه شامل ۲۰۰ زن شاغل شهر همدان در سال ۱۴۰۴ بود و داده ها با استفاده از مقیاس وانمودگرایی کلانس و آیمز (۱۹۷۸)، پرسشنامه چندبعدی کمال گرایی فراست و همکاران (۱۹۹۰) و پرسشنامه خودشفقتی نف (۲۰۰۳) جمع آوری شد. نتایج نشان داد که کمال گرایی به صورت مثبت و معنادار با شدت تجربه سندروم ایمپاستر مرتبط است در حالی که خود شفقتی نقش منفی و حفاظتی دارد. تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که هر دو متغیر توانایی قابل توجهی در پیش بینی سندروم ایمپاستر دارند و حدود نیمی از واریانس آن را توضیح می دهند. این یافته ها بر اهمیت مدیریت گرایش های کمال گرایانه و تقویت نگرش مهربانانه نسبت به خود برای کاهش اضطراب عملکرد و تردید نسبت به شایستگی های حرفه ای تاکید می کند و می تواند راهنمای طراحی مداخلات روان شناختی و برنامه های آموزشی در محیط های کاری زنان باشد.

کلیدواژه ها:

کمال گرایی ، خودشفقتی ، سندروم ایمپاستر ، زنان