بررسی اهمیت تعامل میان دانش آموزان و معلمان دوره ابتدایی

تعامل میان معلم و دانش آموز در دوره ابتدایی یکی از مولفه های بنیادین در شکل گیری فرایند یاددهی و یادگیری و رشد همه جانبه کودکان محسوب می شود. نقش معلم به عنوان تسهیل گر یادگیری، الگوی رفتاری و پشتیبان عاطفی در این میان برجسته است. هدف این مقاله بررسی اهمیت و ابعاد مختلف تعامل آموزشی میان معلمان و دانش آموزان دوره ابتدایی و تبیین نقش آن در رشد تحصیلی، اجتماعی و عاطفی دانش آموزان است. این پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی و با بهره گیری از مطالعات نظری و پژوهش های داخلی و خارجی انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که تعامل مثبت، حمایتگرانه و مبتنی بر احترام و اعتماد متقابل نقش تعیین کننده ای در افزایش انگیزه، یادگیری، مشارکت کلاسی، اعتماد به نفس و احساس تعلق دانش آموزان به محیط مدرسه دارد، همچنین کیفیت ارتباط معلم با دانش آموزان می تواند از بروز مشکلات رفتاری، افت تحصیلی و ترک تحصیل زودهنگام جلوگیری کند. توجه به ویژگی های روانی اجتماعی، تفاوت های فردی دانش آموزان، استفاده از ارتباط کلامی و غیرکلامی موثر، بازی و فعالیت های گروهی، همکاری خانواده و بهره گیری هوشمندانه از فناوری های آموزشی از مهم ترین عوامل تقویت تعامل آموزشی به شمار می آیند.

کلیدواژه ها:

تعامل معلم و دانش آموز ، آموزش ابتدایی ، روابط آموزشی ، رشد اجتماعی عاطفی ، مدیریت کلاس درس