پیش بینی دلزدگی زناشویی براساس ابعاد تاریک شخصیت تمایزیافتگی خویشتن و پریشانی روانشناختی

ازدواج مهمترین تصمیم زندگی هر فردی است و با خود تعارض ها، تنش ها و دلزدگی را همراه دارد. هدف از این پژوهش پیش بینی دلزدگی زناشویی براساس ابعاد تاریک شخصیت، تمایز یافتگی خویشتن و پریشانی روانشناختی بود. روش پژوهش حاضر توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه زنان و مردان شهر ساوه در سال ۱۴۰۳ بودند. به منظور تعیین حجم نمونه با استفاده از مدل استیونس تعداد ۱۶۵ نفر انتخاب شدند که به دلیل احتمال وجود پرسشنامه های پرت و برای اطمینان از یافته ها تعداد ۲۰۰ نفر از زنان و مردان شهر ساوه به عنوان نمونه این پژوهش به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه های دلزدگی زناشویی پاینز (۲۰۰۲)، صفات شخصیت تاریک جانسون و وبستر (۲۰۱۰)، تمایز یافتگی خویشتن اسکورون و فریدلندر (۱۹۸۸) و پریشانی روانشناختی توسط کسلر و همکاران (۲۰۰۲) بود. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS۲۶ و از روش های آمار استنباطی شامل ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه استفاده شد. نتایج نشان داد که متغیرهای ابعاد تاریک شخصیت، تمایز یافتگی خویشتن و پریشانی روانشناختی قادر به پیش بینی دلزدگی زناشویی می باشند (۰/۰۵>p) به این صورت که ابعاد تاریک شخصیت ۲۴ صدم سهم، تمایز یافتگی خویشتن ۱۶ صدم منفی و سهم پریشانی روانشناختی ۵۶ صدم می باشد. بنابراین با اطمینان ۹۵ درصد می توان گفت پریشانی روانشناختی بیشترین سهم را در پیش بینی دلزدگی زناشویی دارد. لذا می توان آموزش هایی در جهت کنترل پریشانی روانشناختی داد تا بدین طریق بتوان رابطه بین زوجین را ارتقا بخشید و دلزدگی زناشویی را در آنها کاهش داد.

کلیدواژه ها:

دلزدگی ، زناشویی ، ابعاد تاریک ، شخصیت ، تمایزیافتگی ، خویشتن ، پریشانی روانشناختی