اثربخشی آموزش مدیریت خشم بر سازگاری اجتماعی و پرخاشگری نوجوانان پسر

این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی آموزش مدیریت خشم بر سازگاری اجتماعی و پرخاشگری نوجوانان پسر انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری کلیه دانش آموزان پسر مقطع دوم متوسطه شهر بابل در سال ۱۴۰۳ بودند. از بین آنها ۳۰ نفر به عنوان نمونه با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و در دو گروه کنترل (۱۵ نفر) و آزمایش (۱۵ نفر) به صورت تصادفی و با روش قرعه کشی جایگزین شدند و به پرسشنامه های سازگاری اجتماعی سینها و همکاران (۱۹۹۳) و پرخاشگری باس و پری (۱۹۹۲) پاسخ دادند. آموزش مدیریت خشم در ۱۲ جلسه ۶۰ دقیقه ای و هفته ای دو بار برای گروه آزمایش اجرا شد و در این مدت گروه کنترل هیچ گونه آموزشی دریافت نکرد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از میانگین و انحراف استاندارد و آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره با نرم افزار SPSS نسخه ۲۷ استفاده گردید. نتایج نشان داد که مدیریت خشم بر افزایش سازگاری اجتماعی و کاهش پرخاشگری نوجوانان پسر تاثیر دارد. بنابراین استفاده از آموزش مدیریت خشم بر افزایش سازگاری اجتماعی و کاهش پرخاشگری نوجوانان پسر توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

مدیریت خشم ، سازگاری اجتماعی ، پرخاشگری ، نوجوانان پسر