شناخت تحلیلی الگوهای آموزشی مدارس جدید و تاثیر آن بر نظام آموزشی ایران با تکیه بر مدرسه میرزا حسن رشدیه

پژوهش حاضر با هدف شناخت تحلیلی الگوهای آموزشی مدارس جدید و تاثیر آن بر نظام آموزشی ایران با تکیه بر مدرسه میرزا حسن رشدیه به بررسی نقش این مدارس در تحولات آموزشی، فرهنگی اجتماعی و سیاسی ایران در دوره قاجار و اوایل پهلوی اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم می پردازد. مدرسه رشدیه به عنوان یکی از پیشگامان آموزش نوین با معرفی الگوهای آموزشی نوآورانه نظام سنتی مکتب خانه ای را به چالش کشید و پایه ای برای آموزش مدرن در ایران فراهم کرد. این مطالعه با روش کتابخانه ای توصیفی-تحلیلی و استناد به منابع معتبر داخلی و خارجی انجام شده و تلاش دارد تا ویژگی های الگوهای آموزشی رشدیه، تاثیرات آنها بر نظام آموزشی و جایگاه آنها در مقایسه با سایر مدارس جدید را تحلیل کند. دوره قاجار شاهد نیاز فزاینده ای به آموزش نوین بود که از عواملی مانند نفوذ فرهنگ غربی، اصلاحات دولتی، تاسیس دارالفنون (۱۲۶۸ قمری/۱۸۵۱ میلادی) و رقابت با قدرت های استعماری نشات می گرفت. مکتب خانه ها با روش های حفظ محور و دسترسی محدود نمی توانستند نیازهای جامعه در حال مدرن سازی را برآورده کنند. در این میان میرزا حسن رشدیه با تاسیس اولین مدرسه نوین در تبریز (۱۳۰۰ قمری/۱۸۸۳ میلادی) الگوهای آموزشی جدیدی را معرفی کرد که آموزش را به توده های مردم گسترش داد و به تحولات گسترده ای در نظام آموزشی ایران منجر شد. رشدیه (۱۳۶۲) این پژوهش با تمرکز بر رشدیه به عنوان یکی از معماران آموزش نوین اهمیت تاریخی و اجتماعی این تحولات را بررسی می کند. یافته ها نشان دادند که رشدیه با الگوهای آموزشی نوین نظام آموزشی ایران را متحول کرد و به مدرن سازی فرهنگی، اجتماعی و سیاسی کمک نمود. این الگوها درس هایی برای نظام آموزشی کنونی ایران ارائه می دهند.

کلیدواژه ها:

الگوهای آموزشی ، مدارس جدید ، مدرسه میرزا حسن رشدیه