بررسی مراتب حقوقی و مکانیزم های اجرایی کنوانسیون های بین المللی در رابطه با صید ترال

صید ترال به عنوان یکی از روش های صنعتی برداشت منابع آبزی، به دلیل آثار گسترده زیست محیطی، اقتصادی و اجتماعی، همواره در کانون توجه نظام حقوق بین الملل دریاها قرار داشته است. این مقاله با هدف بررسی مراتب حقوقی و مکانیزم های اجرایی کنوانسیون های بین المللی مرتبط با صید ترال، به تحلیل اسناد بنیادینی همچون کنوانسیون حقوق دریاها ۱۹۸۲ (UNCLOS)، توافق نامه ذخایر ماهیان ۱۹۹۵ سازمان ملل متحد، کد رفتار مسئولانه شیلات فائو (FAO Code of Conduct) و سایر توافقات منطقه ای مدیریت شیلات می پردازد. یافته ها نشان می دهد که اگرچه چارچوب های حقوقی بین المللی بر اصل بهره برداری پایدار، رویکرد احتیاطی و حفاظت از اکوسیستم های دریایی تاکید دارند، اما چالش هایی نظیر ضعف ضمانت اجرا، تعارض منافع اقتصادی و ناهماهنگی میان دولت ها، کارایی این مکانیزم ها را با محدودیت مواجه ساخته است. نتایج تحقیق بیانگر آن است که تقویت همکاری های منطقه ای، توسعه نظام های پایش و گزارش دهی، و هم سوسازی مقررات داخلی با تعهدات بین المللی می تواند نقش موثری در کاهش پیامدهای منفی صید ترال و تحقق مدیریت پایدار منابع دریایی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

صید ترال ، حقوق بین الملل دریاها ، کنوانسیون های بین المللی ، مدیریت پایدار شیلات ، حفاظت از محیط زیست دریایی