بررسی فقهی اذن شوهر در افعال زوجه از منظر مذاهب خمسه اسلامی

دین اسلام نگاهی بس دقیق و ظریف به زن دارد. برای همین در پی این ارزش گذاری و نیز در جهت محافظت از جنس زن و برخلاف اعتقادات و باورهای جاهلانه افکار و تمدن های دیگر، اقدام به تشریع حقوقی برای او و بر عهده ی او نموده است. یکی از مهم ترین این حقوق، حق شوهر بر زن است. در شریعت اسلام، زن در همه ی اعمال خود آزاد است و فقط در برخی موارد خاص نیازمند اذن شوهر است. حفظ اقتدار مرد، تکامل معنوی در محیط خانواده و محافظت از زن از دلایل وجوب اذن شوهر در برخی اعمال زن می باشد. اعمال عبادی و غیرعبادی زن و جایگاه اذن شوهر در این موضوعات از موارد مورد بحث در این تحقیق است. بنا به عقیده ی تمام مذاهب اسلامی زن در واجبات نیازمند اذن شوهر نیست اما در مستحبات اذن شوهر ضروری می باشد. در امور غیرعبادی نظر فقهای امامیه و اهل سنت متفاوت است. فقهای شیعه بر این باورند که هرگاه عمل زن نیاز به خروج از منزل یا منافاتی با حق شوهر نداشته باشد نیاز به اذن شوهر نیست. در مقابل قاطبه ی علمای اهل تسنن ظاهرا و احتیاطا اذن شوهر را در اغلب اعمال زن لازم می دانند. شاید ریشه ی این اختلاف، اعتقاد اهل تسنن به ولایت مطلق شوهر بر زن باشد در حالی که نظر غالب امامیه عدم ولایت شوهر بر زن و یا وجود این ولایت به صورت بسیار محدود می باشد.

کلیدواژه ها:

اذن ، شوهر ، افعال ، زوجه ، نشوز