کاربرد فناوری سلولهای بنیادی و تولید گامتهای مصنوعی در درمان ناباروری تحلیل فقهی، حقوقی، تطبیقی و بررسی پیامدهای اجتماعی و فرهنگی در ایران و سایر کشورهای منتخب

پیشرفت های نوین در فناوری سلول های بنیادی به ویژه در حوزه تولید گامت های مصنوعی (In Vitro Gametogenesis) ظرفیت های تازه ای را در درمان ناباروری فراهم کرده است. این فناوری با امکان تولید سلول های جنسی خارج از بدن، می تواند امید جدیدی برای افرادی باشد که به دلایل پزشکی قادر به تولید گامت طبیعی نیستند. با این حال، کاربرد این روش نوظهور پیامدهای حقوقی، فقهی، اجتماعی و فرهنگی مهمی را به همراه دارد. از منظر حقوقی و فقه اسلامی، مسائلی همچون تعیین نسب، مشروعیت فرزند، مسئولیت های والدینی، مالکیت گامت ها و حدود مداخلات پزشکی نیازمند بررسی دقیق و اجتهاد نوین است. همچنین از دیدگاه اجتماعی و فرهنگی تاثیر این فناوری بر ساختار خانواده، اخلاق زیستی و میزان پذیرش عمومی جامعه اهمیت ویژه ای دارد. این مقاله با رویکردی توصیفی تحلیلی و روش تطبیقی، وضعیت حقوقی ایران را با قوانین و رویه های برخی کشورهای منتخب مقایسه کرده و راهکارهایی برای هماهنگ سازی نظام حقوقی ایران با تحولات علمی معاصر در چارچوب موازین شرعی و فرهنگی، ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

فناوری سلول های بنیادی ، تولید گامت های مصنوعی ، In Vitro Gametogenesis ، مسئولیت های والدینی ، پیامدهای حقوقی و فقهی ، تعیین نسب و مشروعیت فرزند