بررسی نقاط قوت و ضعف نظام اجرای آرای داوری خارجی با نگاه ویژه به ایران

اجرای آرای داوری خارجی یکی از ارکان اصلی کارآمدی داوری تجاری بین المللی است و بدون وجود سازوکاری موثر برای شناسایی و اجرای این آراء کارکرد داوری در سهولت بخشی به مبادلات تجاری دچار اختلال می شود. این پژوهش با رویکردی مروری نظام مند و با تحلیل ۲۵ منبع فارسی و انگلیسی به بررسی نقاط قوت و ضعف نظام اجرای آرای داوری خارجی با تمرکز ویژه بر وضعیت حقوقی ایران پرداخته است. نتایج نشان می دهد که کنوانسیون نیویورک به عنوان مهم ترین سند بین المللی این حوزه، با محدود کردن جهات امتناع از اجرا و تاکید بر اصل حمایت از رای چارچوبی هماهنگ و اثربخش برای اجرای آرای داوری در سطح جهانی ارائه کرده است. با وجود این چالش هایی همچون تفاوت در تفسیر مفهوم نظم عمومی، حدود مداخله دادگاه ها و تاثیر ابطال رای در کشور مبدا بر امکان اجرای آن موجب ناهمگونی نسبی در رویه کشورها شده است. یافته ها در خصوص ایران نشان می دهد که هرچند قانون گذاری در حوزه داوری تجاری بین المللی هماهنگ با استانداردهای جهانی است، اما برخی رویه های قضایی برداشت های گسترده از نظم عمومی و طولانی بودن فرآیندهای دادرسی چالش هایی در مسیر اجرای آرای خارجی ایجاد می کند. در پایان پژوهش تاکید می کند که اصلاح رویه های قضایی، تقویت آموزش های تخصصی و اتخاذ رویکرد حمایتی تر نسبت به داوری می تواند به بهبود جایگاه ایران در نظام اجرای آرای داوری خارجی منجر شود.

کلیدواژه ها:

داوری تجاری بین المللی ، اجرای آرای داوری خارجی ، کنوانسیون نیویورک ، نظم عمومی