بکارگیری گیاه Chrysopogon zizanioides به عنوان جاذب زیستی برای حذف عناصر سمی از محلول

در این پژوهش از جاذب زیستی برگرفته از گیاه بومی Chrysopogon zizanioides (Vetiver) برای حذف فلزات سنگین سرب (Pb)، نیکل (Ni)، کبالت (Co) و کادمیوم (Cd) از یک محلول آبی سنتز شده، شبیه سازی شده از پساب معدن سونکون استفاده شد. جاذب زیستی با استفاده از روش های FTIR، Fe-SEM، EDS، BET و تحلیل ZPC به طور جامع مشخصه یابی شد. تاثیر پارامترهای pH، غلظت های اولیه فلزات، زمان تماس و دما بر روند جذب بررسی شد. نتایج نشان داد که کارایی حذف فلزات با استفاده از Vetiver بالاتر از ۹۵% است. مدل های سینتیکی شبه مرتبه دوم (pseudo-second-order) با ضریب همبستگی نزدیک به ۱ برای فلزات مختلف سازگار بودند. ایزوترم های لانگمویر و فرندلیچ و (D-R) داده ها را به خوبی توضیح دادند و نتایج نشان داد که فرایند جذب از نوع فیزیکی است و فرآیند جذب ترمودینامیک (thermodynamic) خودبخودی و گرمازا است. همچنین قابلیت بازیابی جاذب زیستی در چرخه های بعدی و درصد بازیابی فلزات به طور گسترده بررسی شد. به طور کلی، Vetiver به عنوان جاذب زیستی اقتصادی، کارآمد و پایدار برای حذف آلاینده های فلزی از آب های آلوده پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

گیاه پالایی ، جذب ، فلزات سنگین ، بازیابی ، وتیور