طبقه بندی مخاطرات زمین شناسی زون های گسله در قطعه یک تونل انتقال آب لار-کلان

احداث تونل های بلند در مناطق کوهستانی فعال تکتونیکی، به ویژه عبور از پهنه های گسلی، یکی از چالش برانگیزترین مراحل پروژه های تونل زنی مکانیزه محسوب می شود. در این پژوهش، میزان مخاطرات زمین شناسی در مسیر قطعه یک تونل لار-کلان با استفاده از یک روش طبقه بندی تجربی خطر گسل ارزیابی شده است. این روش بر اساس تجربیات حاصل از پروژه های متعدد تونل زنی مکانیزه در ایران توسعه یافته و چهار خطر کلیدی موثر بر عملکرد ماشین حفاری در زون های گسلی را شناسایی می کند: نفوذ کنترل نشده آب به داخل تونل، ریزش تونل، همگرایی بیش از حد محیط تونل و ناپایداری بلوک های سنگی در سینه کار. با به کارگیری این طبقه بندی، پهنه های گسلی موجود در مسیر تونل از نظر سطح خطر (کم، متوسط، زیاد و بسیار زیاد) رده بندی شده و پیش بینی های لازم برای مواجهه با مخاطرات ارائه گردیده است. در ادامه، نتایج پیش بینی ها با واقعیت های اجرایی پروژه مقایسه شده است. یافته ها نشان می دهد که طبقه بندی تجربی مذکور، ابزاری کارآمد برای پیش بینی مخاطرات و برنامه ریزی مناسب جهت عبور ایمن از زون های گسلی محسوب می شود و می تواند در ارزیابی ضریب بهره برداری و سرعت پیشروی ماشینحفاری نقش موثری ایفا کند.

کلیدواژه ها:

تونل زنی مکانیزه ، زون های گسلی ، طبقه بندی مخاطرات ، تونل لار-کلان ، پیش بینی خطر