پرعیارسازی فسفات رسوبی کنگان با بکارگیری بیوفلوتاسیون (فلوتاسیون میکروبی)

با توجه به نقش کلیدی عناصر نادر خاکی (REEs) در تحولات تکنولوژیک قرن حاضر و تمرکز این عناصر در فسفات ها، کانسارهای فسفات رسوبی به عنوان منابع راهبردی مورد توجه قرار گرفته اند. کانسار فسفات منطقه کنگان به دلیل همراهی با کانی های سیلیکاتی (به ویژه گلوکونیت) و کربناته، پیچیدگی های فرآوری بالایی دارد. در این پژوهش، کارایی روش نوین و زیست سازگار بیوفلوتاسیون با استفاده از باکتری بومی منطقه کنگان مورد مطالعه قرار گرفت. هدف اصلی، بررسی پتانسیل جداسازی انتخابی فازهای فسفاته میزبان عناصر نادر از ماتریس باطله در حضور متابولیت های باکتریایی بود. تحلیل های کانی شناختی با استفاده از مقاطع نازک و پراش پرتو ایکس (XRD) نشان داد که درگیری فیزیکی شدید و ساختار میان رشد کانی آپاتیت با گلوکونیت، چالش اصلی در مسیر آزادسازی کامل کانی و دستیابی به عیارهای بالا است. آزمایش های فلوتاسیون در حضور باکتری بومی S۱۶ که در محیط کشت اختصاصی رشد یافته بود، انجام شد. نتایج نشان داد که بیوسورفکتانت های تولید شده توسط این سویه، با تغییر انتخابی سطح کانی ها، نقش موثری در بازداشت کانی های کربناته ایفا می کنند. بر اساس یافته های آنالیز ICP-OES، اگرچه درگیری های ساختاری گلوکونیت، بازیابی کلی فسفات را در حدود ۵۵ درصد محدود کرد، اما غلظت کلسیم در محصول نهایی بیش از ۶۰ درصد کاهش یافت که نشان دهنده انتخاب پذیری بالای این روش در حذف ناخالصی های کربناته است. این مطالعه تایید می کند که بهره گیری از توانمندی های میکروبی نه تنها یک رویکرد دوست دار محیط زیست برای پرعیارسازی کانسارهای دشوار است، بلکه می تواند به عنوان یک مرحله پیش فرآوری اقتصادی در زنجیره استخراج عناصر استراتژیک مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

بیوفلوتاسیون ، باکتری ، گلوکونیت ، فسفات رسوبی ، پرعیارسازی