تاثیر استفاده از فناوری های کمکی (Assistive Tech) و آموزش فراگیر بر یادگیری دانش آموزان با نیازهای ویژه در عصر هوش مصنوعی

تحولات سریع فناوری و ظهور هوش مصنوعی فرصت های جدیدی را برای ارتقای کیفیت آموزش دانش آموزان با نیازهای ویژه فراهم کرده است. فناوری های کمکی مبتنی بر هوش مصنوعی و رویکرد آموزش فراگیر، با هدف حذف موانع یادگیری و افزایش مشارکت دانش آموزان دارای معلولیت نقش مهمی در تحقق عدالت آموزشی ایفا می کنند. پژوهش حاضر با روش مروری و با استفاده از مطالعات جدید به بررسی تاثیر فناوری های کمکی و آموزش فراگیر بر عملکرد تحصیلی، استقلال فردی، مشارکت اجتماعی و انگیزش یادگیری دانش آموزان با نیازهای ویژه پرداخته است. نتایج نشان می دهد که ابزارهای هوشمند نظیر تبدیل متن به گفتار، تشخیص گفتار، سامانه های یادگیری تطبیقی، دستیارهای هوشمند و ابزارهای ارتباطی، پیشرفته موجب افزایش دسترسی به محتوای آموزشی و بهبود کیفیت یادگیری می شوند. همچنین آموزش فراگیر با ایجاد محیط های آموزشی برابر، زمینه رشد اجتماعی و عاطفی این دانش آموزان را فراهم می سازد. با وجود مزایای فراوان، چالش هایی نظیر کمبود زیرساخت های فناوری، نابرابری در دسترسی، نیاز به توانمندسازی معلمان و ملاحظات اخلاقی همچنان وجود دارد. در مجموع، استفاده هدفمند از فناوری های کمکی در کنار آموزش فراگیر می تواند زمینه تحقق آموزش عادلانه و باکیفیت را در عصر هوش مصنوعی فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، فناوری های کمکی ، آموزش فراگیر ، دانش آموزان با نیازهای ویژه ، دسترسی آموزشی ، یادگیری شخصی سازی شده ، عدالت آموزشی