اثربخشی درمان هیجان مدار بر همدلی زناشویی و صمیمیت زناشویی در زنان دچار طلاق عاطفی

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان هیجان مدار بر همدلی زناشویی و صمیمیت زناشویی در زنان دچار طلاق عاطفی انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان دچار طلاق عاطفی مراجعه کننده به مراکز مشاوره خانواده، کلینیک های روان شناسی و مراکز خدمات سلامت روان شهر اصفهان در سال ۱۴۰۴ بود. نمونه پژوهش شامل ۳۰ نفر از زنان واجد شرایط بود که پس از کسب نمره ۸ و بالاتر در پرسشنامه طلاق عاطفی گاتمن به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای درمان هیجان مدار را دریافت کرد و گروه کنترل در این مدت مداخله روان شناختی منظمی دریافت نکرد. داده ها با استفاده از شاخص واکنش پذیری بین فردی دیویس و مقیاس صمیمیت زناشویی واکر و تامپسون گردآوری و با تحلیل کوواریانس بررسی شدند. نتایج نشان داد درمان هیجان مدار موجب افزایش معنادار همدلی زناشویی و صمیمیت زناشویی در زنان دچار طلاق عاطفی شد، بنابراین درمان هیجان مدار با تمرکز بر شناسایی چرخه های منفی تعاملی، دسترسی به هیجان های اولیه، افزایش پاسخ گویی عاطفی و بازسازی تعاملات ایمن، رویکردی موثر برای کاهش فاصله عاطفی، افزایش درک هیجانی و تقویت نزدیکی زناشویی در زنان دچار طلاق عاطفی است.

کلیدواژه ها:

درمان هیجان مدار ، همدلی زناشویی ، صمیمیت زناشویی ، طلاق عاطفی