مداخلات روان شناختی در بی اشتهایی عصبی (یک مرور نظام مند)

هدف این پژوهش مرور و تحلیل کیفی مطالعات جدید درباره پیوند میان بی اشتهایی عصبی، الگوهای ذهن سازی، تجربه زیسته بدن و نقش درمان های بدن محور در بازسازی انسجام روان تنی است. روش پژوهش مرور نظام مند روایت محور با تمرکز بر بازه زمانی ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۵ بود. در مرحله شناسایی ۲۳۵ مقاله بررسی و در نهایت ۱۵ مطالعه بر اساس معیارهای ارتباط مفهومی و کیفیت روش شناسی انتخاب شد. تحلیل داده ها نشان داد که افراد مبتلا به بی اشتهایی عصبی نه تنها از گسست رابطه با بدن رنج می برند بلکه فرایندهای ذهن سازی بازتابی و هیجانی آنها نیز دچار اختلال است. از دیدگاه پدیدارشناختی، این گسست به صورت تجربه بدن به عنوان شیء دیده می شود نه به عنوان زیستن در بدن که خود در فرایندهای دفاعی و ساختارهای شخصیتی خاص بازتاب می یابد. بر اساس دسته بندی PDM۲ در این بیماران الگوهای دفاعی اولیه مانند انکار، عقلانی سازی و کنترل افراطی هیجان ها بر روابط میان فردی و تصویر بدنی اثرگذار است. یافته ها نشان دادند درمان های بدن محور از جمله فیزیوتراپی روانی–حرکتی نروژی از طریق بازآموزی، لمس، تنفس و آگاهی بین حسی می توانند بازسازی پیوند بدن-ذهن را تسهیل کنند. این رویکردها با ارتقای ظرفیت ذهن سازی و کاهش نشانه های گسست بدنی مکمل درمان های شناختی–رفتاری محسوب می شوند. در جمع بندی مرور حاضر نشان می دهد که فهم چندسطحی و تجسم یافته از روان پاتولوژی بی اشتهایی عصبی، مستلزم ترکیب دیدگاه های پدیدارشناختی، تحلیلی و بدن محور است تا بتوان از گسست شناختی و هیجانی به سوی تجربه زیسته و پیوسته بدن حرکت کرد.

کلیدواژه ها:

بی اشتهایی عصبی ، پدیدارشناسی ، بدن ذهن سازی ، مکانیسم های دفاعی