اثربخشی بازی درمانی بر تحمل ناکامی و خودتنظیمی هیجانی کودکان بیش فعال

در این تحقیق به بررسی اثربخشی بازی درمانی بر تحمل ناکامی و خودتنظیمی هیجانی کودکان بیش فعال پرداخته شد. روش تحقیق از حیث هدف کاربردی و از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه آزمایش و گواه بود. در مرحله پیش آزمون، پرسشنامه های هر دو گروه توزیع شدند. پس از ارائه مداخله به گروه آزمایش، مرحله پس آزمون انجام گردید و اثربخشی آموزش ارائه شده بر متغیرهای تحقیق مشخص شد. جامعه آماری این تحقیق کودکان ۷ تا ۱۲ ساله مبتلا به اختلال بیش فعالی/نقص توجه که در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۴ جهت ارزیابی و درمان به مطب دکتر لیلا نوری، متخصص روانشناسی مراجعه کرده اند، به عنوان حجم نمونه انتخاب گردید. از میان این کودکان ۳۰ کودک مبتلا به اختلال بیش فعالی/نقص توجه با روش نمونه گیری به صورت تصادفی در دسترس و با استفاده از آزمون بیش فعالی انتخاب شدند و به صورت تصادفی به دو گروه ۱۵ نفر آزمایش و ۱۵ نفر کنترل گمارده شدند. جهت جمع آوری داده های تحقیق از پرسشنامه های استاندارد استفاده شد. جهت بررسی فرضیات تحقیق و تعیین اثربخشی مداخله آموزشی نیز از آزمون آماری تحلیل کوواریانس و تحلیل واریانس با بهره گیری از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ استفاده گردید. نتایج بازی درمانی بر تحمل ناکامی و خودتنظیمی هیجانی کودکان بیش فعال اثرگذار است. مقدار مجذور اتا نیز نشان داد که ۲۶ درصد از واریانس متغیرها توسط تفاوت روش آموزش بازی درمانی تبیین می شود. از سوی دیگر نتایج نشان داد بازی درمانی، میزان تحمل ناکامی و خودتنظیمی هیجانی در کودکان بیش فعال را افزایش داده است.

کلیدواژه ها:

بازی ، درمانی ، تحمل ، ناکامی ، خود تنظیمی ، هیجانی ، کودکان بیش فعال