پیش بینی دلزدگی زناشویی بر اساس الگوهای ارتباطی و بهزیستی روان شناختی در زوجین متعارض

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر الگوهای ارتباطی و بهزیستی روان شناختی بر پیش بینی دلزدگی زناشویی در زوجین دارای تعارض انجام شد. مطالعه از نوع توصیفی همبستگی بود و جامعه آماری آن را زوجین متعارض ساکن شهر تهران تشکیل می دادند که از میان آنها ۱۵۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه الگوهای ارتباطی کریستنسن و سالوی فرم کوتاه، مقیاس بهزیستی روان شناختی ریف و مقیاس دلزدگی زناشویی پاینز استفاده گردید. تحلیل داده ها با بهره گیری از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندمتغیره انجام شد. یافته ها حاکی از آن بود که میان الگوهای ارتباطی و بهزیستی روان شناختی با دلزدگی زناشویی رابطه معناداری وجود دارد. همچنین نتایج رگرسیون نشان داد که الگوهای ارتباطی و مولفه های بهزیستی روان شناختی شامل پذیرش خود، ارتباط مثبت با دیگران، خودمختاری و هدفمندی در زندگی، قادر به پیش بینی معنادار دلزدگی زناشویی در زوجین متعارض هستند. این یافته ها بر نقش کلیدی کیفیت تعاملات زوجی و سلامت روان شناختی در تداوم و پایداری روابط زناشویی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

الگوهای ارتباطی زوجین ، بهزیستی روان شناختی ، دلزدگی زناشویی ، زوجین متعارض