بررسی رابطه سلامت روان با رضایت شغلی در بین معلمان مقطع ابتدایی شهرستان اردبیل

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه سلامت روان با رضایت شغلی در بین معلمان مقطع ابتدایی شهرستان اردبیل (شهر هیر) بود. این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بوده و جامعه آماری آن شامل کلیه معلمان مقطع ابتدایی شهر هیر به تعداد ۲۲۰ نفر بود که بر اساس جدول مورگان، حجم نمونه ۱۳۶ نفر انتخاب و به روش نمونه گیری در دسترس مورد مطالعه قرار گرفتند. برای جمع آوری داده ها از دو پرسشنامه استاندارد سلامت عمومی (GHQ-۲۸) گلدبرگ و هیلر با چهار زیرمقیاس نشانه های جسمانی، علائم اضطراب، اختلال در کنش اجتماعی و علائم افسردگی و پرسشنامه رضایت شغلی (JSS) اسپکتر استفاده شد. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که بین سلامت روان و رضایت شغلی معلمان رابطه منفی و معناداری وجود دارد (۰۱/۰>(p، ۰۵۲۵/۰-=r)با توجه به جهت نمره گذاری پرسشنامه سلامت روان، این رابطه منفی به معنای رابطه مستقیم و مثبت بین سلامت روان مطلوب و رضایت شغلی است. همچنین بین تمامی ابعاد چهارگانه سلامت روان با رضایت شغلی رابطه معنادار وجود داشت که در این میان، بعد علائم افسردگی (۰/۵۳۵-) قوی ترین رابطه را نشان داد. نتایج تحلیل رگرسیون نیز نشان داد که سلامت روان توانسته است ۴۰ درصد از واریانس رضایت شغلی معلمان را تبیین کند. بر اساس یافته ها می توان نتیجه گرفت که ارتقای سلامت روان معلمان می تواند به افزایش رضایت شغلی آنان و در نتیجه بهبود کیفیت نظام آموزشی منجر شود.

کلیدواژه ها:

رضایت شغلی ، سلامت روان ، معلمان ابتدایی ، شهرستان اردبیل