توان بخشی شناختی و بازسازی معنای یادگیری در دانش آموزان با اختلال خواندن

اختلال خواندن یکی از شایع ترین مشکلات یادگیری در دوران دبستان است که می تواند موجب کاهش انگیزش، احساس ناکارآمدی و از دست رفتن معنا و هدف در فرایند یادگیری شود. در سال های اخیر، توان بخشی شناختی به عنوان رویکردی نوین در بهبود عملکردهای ذهنی و تحصیلی این گروه از دانش آموزان موردتوجه قرار گرفته است. هدف مقاله حاضر، تبیین نقش توان بخشی شناختی در بازسازی معنای یادگیری و ایجاد نگرش مثبت نسبت به فرایند آموزش در دانش آموزان دارای اختلال خواندن است. این مطالعه از نوع مروری تحلیلی است و بر اساس بررسی پژوهش ها و دیدگاه های نظری انجام شده است. مرور مطالعات نشان می دهد که مداخلات شناختی با تقویت فرایندهای توجه، حافظه کاری و پردازش دیداری شنیداری، زمینه درک بهتر و احساس تسلط در یادگیرنده را فراهم می کنند. این تجربه موفقیت، به بازسازی معنای یادگیری و افزایش احساس خود ارزشی منجر می شود. به طورکلی، توان بخشی شناختی می تواند نه تنها ابزار درمانی، بلکه رویکردی پیشگیرانه در نظام آموزشی باشد که با تمرکز بر فرایندهای ذهنی و معنا بخشی، به رشد جامع شناختی و هیجانی کودکان کمک می کند.

کلیدواژه ها:

اختلال خواندن ، توان بخشی شناختی ، معنا بخشی ، یادگیری