رابطه باورهای بهداشتی با نقص شناختی خفیف در سالمندان

هدف: باورهای بهداشتی به عنوان یکی از تعیین کننده های ذهنی رفتار، نقش مهمی در سلامت دوران سالمندی ایفا می کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه باورهای بهداشتی با علائم نقص شناختی خفیف (MCI) در جمعیت سالمند انجام شد. روش: طرح پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری را کلیه سالمندان بالای ۶۰ سال شهرهای نوشهر و اردبیل در سال ۱۴۰۴ تشکیل دادند که از میان آن ها ۱۹۰ نفر به شیوه نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزارهای سنجش شامل آزمون ارزیابی شناختی مونترآل (MoCA) و پرسشنامه باورهای بهداشتی (HBQ) بود. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون در نرم افزار SPSS-۲۷ تحلیل گردید. یافته ها: نتایج نشان داد که بین کل سازه باورهای بهداشتی و مولفه های آن با عملکرد شناختی سالمندان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (۰۱/۰>p). به این معنا که با تقویت باورهای بهداشتی مثبت، علائم نقص شناختی کاهش می یابد. در این میان، خودکارآمدی درک شده و منافع درک شده قوی ترین همبستگی را با سلامت شناختی داشتند. نتیجه گیری: باورهای بهداشتی سالمندان پیش بین کننده سطح سلامت شناختی آن هاست. مداخلات روان شناختی با هدف اصلاح باورهای ناکارآمد و تقویت خودکارآمدی می تواند به عنوان راهبردی پیشگیرانه برای کاهش خطر تبدیل MCI به دمانس مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

باورهای بهداشتی ، سالمندان ، نقص شناختی خفیف