نقش نارسایی های برنامه ریزی/سازماندهی در پیش بینی ادراک منفی از تنیدگی در دانشجویان

نارسایی برنامه ریزی و سازماندهی (مولفه های کنش های اجرایی) و استرس ادراک شده دو ظرفیت مرتبط با کاهش عملکرد شناختی و تحصیلی دانشجویان محسوب می شوند. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش نارسایی های برنامه ریزی/سازماندهی در پیش بینی ادراک منفی از تنیدگی دانشجویان بود. در این مطالعه توصیفی-مقطعی از بین جامعه آماری دانشجویان ۱۸ تا ۵۰ سال، به روش نمونه گیری دردسترس، ۲۰۰ نفر انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش حاضر پرسش نامه های استرس ادراک شده (PSS-۱۴) و مقیاس نارسایی ها در کنش وری اجرایی بارکلی (BDEFS) بود؛ برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی، همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه در محیط نرم افزار SPSS-۲۶ استفاده شد. یافته ها حاکی از وجود روابط مثبت و معنادار بین نارسایی های برنامه ریزی/سازماندهی با ادراک منفی از تنیدگی بود (P<۰/۰۱). سایر نتایج نشان داد که واریانس تبیین شده ادراک منفی از تنیدگی بر اساس متغیرهای پیش بین (نارسایی برنامه ریزی/سازماندهی) برابر با ۱۷/۰=R۲ است. این یافته ها اهمیت نارسایی های برنامه ریزی/سازماندهی (به عنوان مولفه های کنش های اجرایی) در بروز و عود استرس در دانشجویان را برجسته می سازد. برنامه های توانمندسازی و مشاوره پیشگیرانه در گروه هدف دانشجویان برای مقابله با منابع استرس می تواند بر تقویت برنامه ریزی و سازماندهی متمرکز گردد.

کلیدواژه ها:

استرس ادراک شده ، برنامه ریزی ، سازماندهی ، کنش های اجرایی ، دانشجویان