رابطه سبک زندگی ارتقادهنده سلامت با نقص شناختی خفیف در سالمندان

هدف: با توجه به روند رو به رشد جمعیت سالمند و اهمیت پیشگیری از زوال عقل، شناسایی عوامل رفتاری محافظت کننده در مرحله نقص شناختی خفیف (MCI) ضرورت دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین سبک زندگی ارتقادهنده سلامتی و علائم نقص شناختی خفیف در سالمندان انجام شد. روش: پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی سالمندان بالای ۶۰ سال ساکن شهرهای نوشهر و اردبیل در سال ۱۴۰۴ بود که از میان آن ها، ۱۹۰ نفر به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه ارزیابی شناختی مونترآل (MoCA) و پرسشنامه سبک زندگی ارتقادهنده سلامتی والکر بود. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و در نرم افزار SPSS-۲۷ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد که بین نمره کل سبک زندگی ارتقادهنده سلامتی و علائم نقص شناختی خفیف رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (۰۱/۰>p). به عبارت دیگر، با بهبود رفتارهای ارتقادهنده سلامت، عملکرد شناختی سالمندان افزایش و علائم نقص شناختی کاهش می یابد. در میان ابعاد سبک زندگی، مولفه های فعالیت بدنی، تغذیه و خودشکوفایی قوی ترین همبستگی را با سلامت شناختی نشان دادند. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه بر اهمیت سبک زندگی به عنوان یک عامل تعیین کننده در سلامت شناختی دوران سالمندی تاکید می کند. اتخاذ رفتارهای ارتقادهنده سلامت می تواند از طریق تقویت ذخیره شناختی، روند تبدیل نقص شناختی خفیف به دمانس را کند نماید. بنابراین، طراحی مداخلات آموزشی مبتنی بر سبک زندگی سالم برای سالمندان در مراکز بهداشتی و درمانی پیشنهاد می گردد.

کلیدواژه ها:

سالمندان ، سبک زندگی ارتقادهنده سلامتی ، نقص شناختی خفیف