سازوکارهای اجرای مقررات برای پروژه های مسکن پایدار

یکی از ابزارهایی است که دولتها برای دستیابی به اهداف سیاستهای خود از آن استفاده می کنند. پروژه های پایدار اغلب هنگام تلاش برای رعایت مقررات مربوطه با مشکلات انطباق مواجه می شوند. چالش دولتها، توسعه و به کارگیری سازوکارهای اجرایی است که با دستیابی به بالاترین سطوح ممکن از انطباق بهترین نتایج ممکن را به دست آورند. هدف این مقاله شناسایی موثرترین سازوکارهایی است که می توان برای ایجاد چارچوبی برای اجرای مقررات در پروژه های مسکن پایدار از آنها استفاده کرد. بر این اساس این مقاله علاوه بر ابزارهای بین المللی مرتبط با توسعه مسکن پایدار، طبقه بندی رایج مقررات ساختمانی و سازوکارهای هدایت اجرایی را نیز بررسی می کند. محققان پرسشنامه ای شامل پیشنهادهایی برای وضع قوانین در پنج موضوع اصلی تهیه کردند: مصالح، بهره وری انرژی، بهره وری آب، بهداشت و ایمنی و همچنین مدیریت مجتمع های مسکونی در طول مرحله سکونت و نگهداری. یافته ها نشان دهنده اهمیت بسیار زیاد و اولویت برتر سازوکار تشویقی برای ارتقای مقررات مسکن پایدار است. علاوه بر این در موضوع بهداشت و ایمنی این مقررات در صلاحیت نهادی است که این مقررات را برای اعمال بر ارائه دهندگان و توسعه دهندگان مسکن وضع کرده است. در حالی که نتایج هر دو مورد بهره وری انرژی و مدیریت مجتمع های مسکونی نشان می دهد که وضع قوانین باید از طریق قانون متمرکز و نه به عنوان یک نهاد الزامی، شود بنابراین هر نهادی باید این قوانین را بر توسعه دهندگان مسکن تحمیل کند.

کلیدواژه ها:

مقررات ، اجرای مقررات ، مسکن پایدار ، مقررات اجباری ، مشوق ها