نقش مراقبین سلامت در حمایت از سلامت روان کودکان در شرایط بحران: مطالعه مروری

مقدمه: در طول زندگی انسان به ویژه دوران کودکی، انسان همواره تحت تاثیر بحران های ناشی از حوادث طبیعی و انسانی قرار گرفته است. بحران به عنوان اختلالی شدید در نظم اجتماعی، تعادل جامعه را برهم زده و با ایجاد شرایط غیرقابل کنترل، مشقت و تنش های فیزیکی و روانی گسترده ای را به ویژه برای آسیب پذیرترین گروه ها یعنی کودکان به همراه می آورد. با توجه به ویژگی های خاص جسمی، عاطفی و روانی کودکان، آنان در برابر این پدیده ها مستعد آسیب های پایدارتری هستند. از این رو، ارائه حمایت روانی-اجتماعی به عنوان فرآیندی پیشگیرانه و کاهش دهنده، در قالب همکاری های گروهی قبل، حین و پس از بحران، همواره به عنوان ضرورتی حیاتی مورد توجه قرار گرفته است. هدف: هدف این مطالعه بررسی نقش مراقبین سلامت در حمایت از سلامت روان کودکان و نوجوانان در شرایط بحران است. مواد و روش ها: این مطالعه یک مطالعه مروری است که با استفاده از کلید واژه های سلامت روان کودکان و نوجوانان، حمایت های پرستاری، مقالات پژوهشی و مروری فارسی و انگلیسی در حوزه های پرستاری و بهداشت روان در پایگاه های اینترنتی معتبر مورد بررسی قرار گرفت که در نهایت ۲۰ مقاله انگلیسی و فارسی انتخاب گردید و مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: یافته ها نشان می دهد که مراقبین سلامت به عنوان عاملان اصلی تاب آوری روانی کودکان عمل می کنند. نقش آن ها در ایجاد حس امنیت و دلبستگی ایمن یک عامل محافظتی کلیدی در کاهش واکنش های استرس حاد و پس از سانحه در کودکان شناخته می شود. نظارت بر نشانه های پریشانی روانی و تسهیل دسترسی به خدمات تخصصی، از مداخلات موثر اولیه به شمار می رود. شواهد تاکید می کنند که سلامت روان و به زیستی خود مراقبین پیش شرط ضروری برای عملکرد موثر آن هاست. استرس، فرسودگی و آسیب های درمان نشده مراقبین به طور مستقیم با پیامدهای منفی روانی در کودکان مرتبط است. علاوه بر این، مطالعات نشان داده اند که مداخلات ساختاریافته آموزشی-حمایتی (مانند برنامه های مبتنی بر مهارت های فرزندپروری در بحران و مراقبت از خود) برای مراقبین، به طور معنی داری منجر به بهبود پیامدهای سلامت روان در جمعیت های کودک آسیبدیده می شود. نتیجه گیری: مراقبین سلامت ستون اصلی سیستم دفاع روانی-اجتماعی کودکان در شرایط بحران هستند. سرمایه گذاری بر توانمندسازی نظام مند، حمایت روانی و تامین منابع برای این گروه، نه تنها یک راهبرد اثربخش در پیشگیری از اختلالات روانی بلندمدت در کودکان است، بلکه تاب آوری جامعه را در سطح کلان تقویت می کند. ادغام خدمات حمایت از مراقبین در چارچوب استاندارد پاسخ گویی به بحران و برنامه های توسعه پایدار، یک ضرورت انکارناپذیر برای حفظ سلامت نسل آینده محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

نقش مراقبین سلامت ، سلامت روان کودکان ، شرایط بحران