بررسی نقش فعالیت های مشارکتی مدرسه در بهبود سلامت روان نوجوانان

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر فعالیت های مشارکتی مدرسه بر سلامت روان نوجوانان انجام شد. پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون و گروه کنترل طراحی گردید. جامعه آماری شامل تمامی نوجوانان ۱۳-۱۷ ساله مدارس دولتی شهر اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود که با روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای، ۲۴۰ نوجوان در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. داده ها با استفاده از پرسشنامه استاندارد سلامت روان (۲۸-GHQ)، شاخص فعالیت های مشارکتی مدرسه و مصاحبه های بالینی ساختار یافته گردآوری و با نرم افزارهای SPSS و AMOS تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که فعالیت های مشارکتی مدرسه تاثیر مثبت و معنی داری بر سلامت روان نوجوانان دارد (۰.۰۰۱ > p, ۰.۶۱ = این فعالیت ها با تمرکز بر کار گروهی، خدمات اجتماعی و فعالیت های هنری ورزشی، علائم اضطراب را ۳۲.۴، علائم افسردگی را ۲۸.۷ و استرس را ۳۵.۱٪ کاهش دادند. مولفه های مشارکت در تصمیم گیری (۰.۶۸) و ارتباطات همسالان (۰.۶۵) بیشترین تاثیر را بر بهبود سلامت روان داشتند. نتایج تاکید می کند که فعالیت های مشارکتی مدرسه نه تنها سلامت روان نوجوانان را بهبود می بخشد بلکه با ایجاد حس تعلق و مسئولیت پذیری، بنیان های سلامت روان بلندمدت را تقویت می کند.

کلیدواژه ها:

فعالیت های مشارکتی ، مدرسه ، سلامت روان ، نوجوانان ، کار گروهی ، خدمات اجتماعی ، ارتباطات همسالان