درک حکمرانی هوشمند در شهرهای پایدار با تاکید بر نقش مدیریت آموزشی و فناوری اطلاعات شهری

حکمرانی هوشمند به عنوان ادغام نظام مند فناوری های دیجیتال در فرایندهای حکمرانی شهری به طور فزاینده ای به عنوان رویکردی تحول آفرین برای مواجهه با چالش های پیچیده شهرهای معاصر از جمله شهرنشینی شتابان، تغییرات اقلیمی، نابرابری اجتماعی و محدودیت منابع مورد توجه قرار گرفته است. این رویکرد که یکی از ارکان بنیادین الگوی شهر هوشمند به شمار می رود با بهره گیری از ابزارهای داده محور، پلتفرم های دیجیتال و فناوری های نوظهور نظیر هوش مصنوعی، اینترنت اشیا و بلاک چین موجب ارتقای کیفیت تصمیم گیری، شفافیت ارائه خدمات عمومی و مشارکت شهروندان می شود. با وجود، این مرور ادبیات نشان می دهد که پژوهش های مرتبط با حکمرانی هوشمند، به ویژه در ارتباط با پایداری شهری و نقش ظرفیت های مدیریتی و آموزشی نهادهای شهری همچنان پراکنده و فاقد انسجام نظری است. پژوهش حاضر با بهره گیری از مرور نظام مند ادبیات بر اساس روش شناسی PRISMA، تلفیق مدل های نظری، یافته های تجربی و مطالعات موردی به تبیین این خلا پژوهشی می پردازد. یافته ها نشان می دهد که عواملی نظیر زیرساخت های فناوری اطلاعات، حکمرانی داده ها، مشارکت فعال شهروندان و ظرفیت نهادی و آموزشی سازمان های شهری نقش تعیین کننده ای در موفقیت حکمرانی هوشمند ایفا می کنند؛ در حالی که چالش هایی همچون شکاف دیجیتال، نگرانی های مرتبط با امنیت و حریم خصوصی داده ها و اینرسی نهادی، موانع جدی تحقق آن به شمار می روند. در پاسخ به این دهد که ابها مقاله یک چارچوب چندبعدی یکپارچه ارائه می دهد که ابعاد حکمرانی، فناوری اطلاعات و پایداری شهری را به صورت هم افزا در نظر می گیرد و چشم اندازی جامع برای درک و هدایت تحول هوشمند شهری فراهم می سازد. این چارچوب بر ضرورت ایجاد توازن میان نوآوری های فناورانه با اصول عدالت اجتماعی، تاب آوری شهری و شمول دیجیتال تاکید دارد و بینش های کاربردی ارزشمندی را برای مدیران، برنامه ریزان شهری و سیاست گذاران به ویژه در حوزه مدیریت آموزشی و فناوری اطلاعات شهرداری ها در مسیر تحقق شهرهای پایدار ارائه می کند. هم راستاسازی شیوه های حکمرانی هوشمند با اهداف توسعه پایدار سازمان ملل متحد به ویژه هدف ۱۱ شهرها و جوامع پایدار، به عنوان یکی از نتایج کلیدی این مطالعه مورد تاکید قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

حکمرانی هوشمند ، شهرهای پایدار ، مدیریت آموزشی ، فناوری اطلاعات شهری